| De Samoanen hebben hun eigen
scheppingsverhaal, dat van de god Tagaloa. Deze god creëerde hemel en
aarde, water en leven.
Wanneer en hoe de eerste bewoners op de eilanden arriveerden is niet
precies bekend. Meest waarschijnlijk is dat de Polynesiërs vanuit Azië
via de meer westelijk gelegen eilanden in de Pacific, zoals Fiji en Tonga,
naar Samoa zijn getrokken. Er is bewijs gevonden dat Samoa al 1000 v.C.
bewoond werd door mensen. Dat de oorspronkelijke bewoners al in staat
waren tot het bouwen van indrukwekkende bouwwerken, bewijst de piramide
van Pulemelei. De bewoners leefden toen vooral meer landinwaarts, in de
vruchtbare valleien en op de begroeide heuvels.
Het eerste contact met Europeanen was waarschijnlijk met ontsnapte
gevangenen, walvisvaarders en piraten. In 1722 nam de Nederlandse
ontdekkingsreiziger Jacob Roggeveen de Manu'a eilanden waar. Samoa werd 46
jaar later voor een groot deel in kaart gebracht door de Franse
ontdekkingsreiziger de Bougainville. De bewoners bleken behendige
zeevaarders, die met hun enorme kano's grote afstanden aflegden tussen de
eilanden. Hij noemde de eilanden daarom "Les Iles des Navigateurs".
In 1787 landde de Franse ontdekkingsreiziger La Pérouse aan de noordkust
van het eiland Tutuila. De eilanders waren zeer gefascineerd door de
ijzeren voorwerpen aan boord, zodanig zelfs dat sommige probeerden om
enkele voorwerpen aan land te smokkelen. Nadat enkele eilanders hiervoor
door La Pérouse werden gestraft, werd de verhouding grimmiger, hetgeen
uiteindelijk leidde tot gevecht, waarbij diverse eilanders en
bemanningsleden de dood vonden.
In 1791 landde de Engelse kapitein Edwards met het schip Pandora. Hij
was op zoek naar de muiters van de Bounty, maar vond in Samoa slechts
vijandige eilanders. De eilanders kregen de reputatie van een moordlustig
volk, hetgeen er voor zorgde dat Europese walvisvaarders en handelaren de
eilanden van Samoa lange tijd meden.
Aan het begin van de 19de eeuw vestigden zich de eerste Europeanen op
Samoa. In het begin waren het vooral ontsnapte gevangenen en
gepensioneerde walvisvaarders, later arriveerden ook missionarissen,
handelaren en plantage houders. Het christelijk geloof vond een vruchtbare
voedingsbodem. Opvallend is de grote invloed van de mormoonse missie. Net
als Tonga wordt Samoa gerekend tot de "Bible Belt of the Pacific".
|
| Engeland en de Verenigde Staten begonnen rond 1840 belangstelling te
tonen voor Samoa, en met name voor de ideaal gelegen natuurlijke haven van
Pago Pago. De haven begon zich in die tijd te ontwikkelen tot één van de
belangrijkste walviscentra van de Pacific. Rond het midden van de 19de
eeuw vestigden vooral veel Duitsers zich op de eilanden van Samoa.
Ondermeer door de verkoop van land aan de pas gearriveerde Europeanen
ontstond onenigheid onder de oorspronkelijke bewoners van Samoa. De
gespannen sfeer tussen de diverse stammen, leidde in 1872 tot het verzoek
van de koning van Tutuila aan de Amerikanen om steun. De Amerikanen
onthielden zich echter van al te grote bemoeienis met Samoanen, maar
bleven net als Engeland en Duitsland militair aanwezig. In 1889 trof een
typhoon de haven van Apia, waardoor drie Duitse en drie Amerikaanse
marineschepen zonken. Een Engels marineschip kon maar ternauwernood aan de
typhoon ontsnappen. In het zelfde jaar werd door het verdrag van Berlijn
de onafhankelijkheid van Samoa geregeld, onder het bestuur van een
aangewezen Samoaanse koning. Maar ook de Duitse, Engelse en Amerikaanse
consuls kregen grote invloed. De onenigheid tussen de stammen ging echter
gewoon door en liep steeds verder uit de hand. In 1899 verlegde Engeland
z'n aandacht naar Tonga, Solomon-eilanden en Niue en concentreerde
Duitsland z'n invloed op het westelijk deel van Samoa.
Tot de Eerste Wereldoorlog stond (Western) Samoa onder Duits bestuur,
waarna Nieuw Zeeland het bestuur overnam. In de Tweede Wereldoorlog werden
veel Amerikanen op de eilanden gestationeerd. Het oorlogsgeweld ging aan
de eilanden voorbij. In 1961 koos de bevolking per referendum voor de
onafhankelijkheid. (Western) Samoa was de eerste eilandnatie in de Pacific
die onafhankelijk werd.
Samoa heeft 160.000 inwoners, de meeste leven nog op oorspronkelijke
wijze in de talloze dorpen langs de kust. De 35.000 inwoners van American
Samoa hebben zich aangepast aan de Amerikaanse levensstijl. Ruim 100.000
Samoans leven buiten Samoa, met name in Nieuw Zeeland en op Hawaii.
Economisch is Samoa onderontwikkeld. Western Samoa is vooral afhankelijk
van de export van cocos, cacao en taro. American Samoa is vooral
afhankelijk van de visexport en Amerikaanse hulp. Voor meer
algemene informatie
over Samoa, ga naar: |
