| Bixby Creek Bridge is dus u toegangspoort tot het wildere gedeelte van Route
One. De brug zelf werd in 1932 gebouwd en was toen de langste betonnen brug
ter wereld. De oude kustweg volgt de rand van de rivier om bij Andrew Molera
State Park weer aan te sluiten op Route One. Dit state park ligt op
het terrein van een van de eerste nederzettingen aan dit stuk kust. John 'Juan Bautista' Roger Cooper kwam hier in de jaren vijftig van de vorige eeuw,
bouwde een cabin en zette een veeranch op. Als u wilt kamperen, is
dit een uitstekende plek. Iets verder ligt Big Sur (naar El Pais Grande
del Sur: het grote stuk ten zuiden van Carmel), de beboste vallei van de
Big Sur River. Het dorpje Big Sur (pop. 951) stelt niet veel voor. Tot ver
in de twintigste eeuw was het een achterafplaatsje, het enige echte dorp
tussen Monterey (Carmel) en Hearst Castle. De naam Big Sur wordt gebruikt voor het hele
stuk kust tussen Point Sur Lighthouse en San Simeon
(Hearst Castle). Van de hele westkust
van de Verenigde Staten die eigenlijk overal de moeite waard is, vormt dit
wel het spectaculairste gedeelte, met de bergen die meer dan vijftienhonderd
meter uit zee rijzen, waarin de weg lijkt uitgekerfd.
Big Sur Village was ooit zo ongeveer het einde van de beschaving. Tot
1954 was er geen elektriciteit. Dat maakte de plek aantrekkelijk voor de
schrijver Henry Miller en zijn vrienden. Tussen 1945 en 1962 woonde Miller
regelmatig in de heuvels - de rustiger perioden van zijn leven. Het lokte
ook de hippies aan die in de jaren zestig hier bacchanalen aanrichtten - de
journalist Hunter Thompson (beter bekend als Gonzo) verbleef er toen enige
jaren. Tegenwoordig zijn het veeleer New-Age-adepten en ecotoeristen die
hier aanleggen.
U doet de schoonheid van Big Sur onrecht als u niet uit de auto komt. De
uitzichten zijn fantastisch maar alleen kijken is niet voldoende. Stranden
en bossen maken dit tot een outdoors-gebied; dat is de reden dat de mensen
hier komen. Maak bijvoorbeeld een wandeling in Julia Pfeiffer Burns State
Park, voor een picknick bijvoorbeeld, of zoek Pfeiffer Beach op.
En dan begint u aan de grote trek. Ten zuiden van Big Sur begint het stuk
kust dat tot 1937 inderdaad letterlijk onbegaanbaar was. De tweebaansweg
werd aangelegd na twintig jaar constructie, onder meer door dwangarbeiders
(veroordeelde gevangenen). Het landschap wordt ruwer, indrukwekkender. De
bomen verdwijnen en de weg die steeds dichter tegen de bergwand aanschurkt,
eist alle aandacht op. Waarschuwingen voor rotsverschuivingen zijn geen loze
kreten - de kans dat u om een schuifpartij heen moet rijden, is aanzienlijk.
Voor informatie over hotels bij de Big Sur, ga
naar: |
