• Vakantie Tasmanië - Australië
  • Vakantie Tasmanië - Australië
  • Vakantie Tasmanië - Australië
  • Vakantie Tasmanië - Australië
  • Vakantie Tasmanië - Australië
0 1 2 3 4

Vakantie Tasmanië - Australië

Tips voor uw rondreis Tasmanië!

Tasmanië, het op 240 km ten zuiden van Melbourne liggende eiland, wordt door steeds meer bezoekers bezocht. Het is een groen eiland, dat qua landschap veel meer op Europa lijkt dan op het Australische vasteland.

Aantal inwoners van Tasmanië

Het eiland is zo groot als Nederland maar telt slechts 500.000 inwoners. Het is dus dun bevolkt en dat valt ook meteen op als u er bent. Er zijn schitterende natuurparken waar u heerlijk kunt genieten van de rust en de ongerepte natuur.

Klimaat van Tasmanië

Aangezien het klimaat vergelijkbaar is met dat van Nederland, vormt de lente en zomer de beste periode om Tasmanië te bezoeken.

Bezienswaardigheden van Tasmanië

Hobart, de hoofdstad van Tasmanië, is een mooi gelegen stadje met een aantal interessante historische gebouwen. Op zaterdag is er een levendige markt bij Salamanca Place in het historische hart van de stad. De moderne luchthaven ligt op 20 km ten oosten van de stad.

Na aankomst - bijvoorbeeld 's ochtends - en na een kort bezoek aan Hobart, gaat u in noordwestelijke richting naar Strahan. Maak een stop bij Lake St.Clair voor een korte wandeling.

Lake St.Clair ligt aan de zuidzijde van de Cradle Mountains. Het meer op de voorgrond en de ruige bergen op de achtergrond zorgen voor een prachtig panorama.

Strahan is de uitvalsbasis voor een bezoek aan het Gordon River National Park. Maak een cruise door Macquarie Harbour en over de prachtige Gordon River. U ziet Sarah Island, het beruchtste gevangeniseiland van Australië. Gordon River stroomt door een uniek regenwoud, met zeldzame planten en dieren.

Uw volgende bestemming is Craddle Mountain, maar volg een route via de noordkust zodat u Burnie en Stanley kunt bezoeken. De vreemde tafelberg bij Stanley wordt "The Nut" genoemd. U kunt met een kabelbaantje omhoog en heeft hiervandaan een prachtig uitzicht over het kustgebergte van het Rocky Cape National Park. In het hart van Tasmanië liggen de Cradle Mountains, een ruig gebergte met prachtige bergpieken, ravijnen, valleien en meren. Het Cradle Mountains National Park is door z'n unieke flora en fauna op de World Heritage List geplaatst.

Op weg naar de oostkust is het de moeite waard om een paar uur te stoppen in Launceston. De stad is de op één na oudste stad van Australië en heeft tal van historische gebouwen. Bezoek ook de nabij gelegen Cataract Gorge. U heeft vanaf Launceston qua route twee mogelijkheden, of u volgt de noordoostkust langs Mt. William National Park of u rijdt meer binnendoor naar Freycinet National Park, zodat u de historische stenen brug bij Campbell Town kunt zien. Welke route u ook kiest, het landschap onderweg is schitterend. Freycinet National Park ligt op een schiereiland met prachtige baaien en ruige rotsformaties. Maak in ieder geval de wandeltocht naar Wineglass Bay.

Op de terugweg naar Hobart volgt u het lieflijke landschap langs de oostkust tot aan Port Arthur. De ruïnes van dit beruchte gevangeniscomplex geven nog steeds een goede indruk van de erbarmelijke omstandigheden waarin de hierheen gebrachte gevangenen moesten leven. Van Port Arthur is het nog 100 km naar Hobart.

Tasmanië raakt steeds bekender en populairder en terecht, want deze kleinste staat van Australië heeft een heel eigen karakter en een overweldigend mooi, bergachtig en ruig landschap. Een fantastische bestemming voor families, natuurliefhebbers en voor wandelaars.

Plan uw verblijf in Tasmanië niet te krap. Neem tenminste een week de tijd om de belangrijkste bezienswaardigheden te zien, maar beter nog is 10 dagen. Het beste kunt u vertrekken vanuit Hobart en vervolgens steeds 2 overnachtingen maken in resp. Strahan, Cradle Mountains National Park en Freycinet National Park. De laatste overnachting is dan in Hobart.

U bereikt Tasmanië per ferry, de Spirit of Tasmania vaart 2x daags vanuit Melbourne naar de plaats Devonport. Deze ferry-overtocht duurt ca. 9 uur en gaat zowel overdag als 's nachts (afhankelijk van het seizoen). Maar makkelijker en sneller (en meestal ook goedkoper) is vliegen. Er zijn diverse vliegverbindingen naar Hobart en Launceston.

Het Tasmaanse grondgebied omvat ook twee andere eilanden, King Island en Flinders Island. Deze liggen tussen het vaste land en Tasmanië in. De zeestraat tussen Tasmanië en het "Noordelijke Eiland" van Australië (zoals de lokale zeggen), staat ook wel bekent als de Bass Strait. Tasmanië is te bereiken per ferry vanaf Melbourne. Reken hiervoor ongeveer 8 uur. Vliegen gaat sneller. U kunt kiezen om ook nog eventueel een stopover te maken op Flinders Island of op King Island.

Geschiedenis

Tasmanië was het grootste deel van de afgelopen 100.000 jaar verbonden met het Australische vasteland. Daardoor werd het waarschijnlijk vrij snel bevolkt na de aankomst van de eerste mensen in Australië. De oudste Australiërs zouden reeds 60.000 jaar geleden in Australië kunnen zijn aangekomen.

Eerste bewoners

Volgens onderzoekers kwamen de eerste mensen ongeveer 40.000 jaar geleden naar Tasmanië, mogelijk via een landbrug tussen het eiland en Australië in de Bass Strait. Toen de landbrug verdween door de zeespiegelstijging bleef de menselijke populatie op het eiland ongeveer 10.000 jaar grotendeels geïsoleerd van de buitenwereld.

In de Warren Cave in de Maxwell River Valley hebben archeologen recentelijk sporen gevonden van Tasmaniërs die 35.000 jaar gelden op het eiland leefden, wat bewijst dat de Tasmaniërs de meest zuidelijk wonende groep mensen was tijdens het pleistoceen. De stenen werktuigen van de Tasmaniërs waren vrij primitief in vergelijking met die van andere moderne mensen.

Tasmaniërs zagen er uit als zwarte Afrikanen. Ze waren ook vrij groot. De mannen waren gemiddeld 1,63 tot 1,70 meter, maar sommigen waren tot 2 meter groot. Lange tijd werd aangenomen dat de Tasmaniërs geen manieren hadden om de zeeën te bevaren, en derhalve tot de komst van de Europeanen geen contact hadden met volkeren van buiten het eiland. Ze zouden derhalve ook nooit technologieën en ideeën hebben uitgewisseld met bijvoorbeeld de Aboriginals uit Australië. Recente archeologische opgravingen spreken dit idee echter tegen. Zo'n 4000 jaar geleden begonnen de Tasmaniërs minder zee-voedsel te eten, en meer vlees van de grotere zoogdieren op het eiland zelf zoals kangoeroes en wallabies. Ook gingen ze andere gereedschappen gebruiken.

Een ander veel gehoord verhaal is dat de Tasmaniërs nooit de kennis hadden om vuur te maken, maar ook dit wordt tegengesproken door archeologische vondsten. Mogelijk waren ze ook meer bedreven in zeevaart dan lange tijd werd aangenomen. Het lijkt er meer en meer op dat ze in staat waren kleine kano's te bouwen om mee naar nabijgelegen eilanden te varen. De Tasmaniërs leefden als jagers en verzamelaars. Hun populatie bedroeg 3.000 à 10.000. Er leefden verschillende stammen die regelmatig onderling oorlog voerden. De Tasmaniërs maakten zoals mensen elders kunst, onder andere rotskunst.

Abel Tasman

Abel Tasman ontdekte het eiland op 24 november 1642 voor de gouverneur van Indië, genaamd Van Diemen. Hij noemde het eiland naar zijn opdrachtgever: Anthoonij van Diemenslandt noemde. Anthonie van Diemen, gouverneur- generaal van Nederlands Oost-Indië, stuurde Abel Tasman op zijn ontdekkingsreis naar Nieuw-Holland (het tegenwoodige Australië). In 1803 kwam Van Diemensland in Britse handen. In 1856 kreeg het eiland een nieuwe naam namelijk Tasmanië als eerbetoon aan Abel Tasman.

Europese kolonisatie

De Britten waren de eerste Europeanen met een kolonie in Tasmanië. Al snel ontstonden er conflicten tussen de Tasmaniërs en de Europeanen. In 1803 kondigde de Engelse gouverneur de krijgswet af. In amper 30 jaar tijd (1803 – 1833) werd de populatie van de Tasmaniërs gereduceerd van 5000 naar ongeveer 300, veelal door ziektes die Europese ontdekkingsreizigers en kolonisten met zich meenamen en door conflicten. Tussen 1803 en 1823 vonden er tevens twee grote oorlogen plaats tussen de Europeanen en de Tasmaniërs. De Europeanen ontvoerden onder andere Tasmaanse kinderen als werkkrachten.

Vanaf 1824 laaide het conflict verder op toen de Europeanen de Tasmaniërs steeds minder tolereerden in de kolonie, en de Tasmaniërs op hun beurt Europese boerderijen en nederzettingen beroofden. Tussen 1826 en 1831 voerden de Tasmaniërs geregeld guerrillaoorlogen tegen de kolonisten. George Augustus Robinson, een Christelijke missionaris, sloot in 1833 vriendschap met enkele van de laatste Tasmaniërs waaronder Truganini. Hij leerde hun taal en overtuigde hen te vertrekken naar een nieuwe nederzetting op Flinders Island waar hij hen een betere leefomgeving beloofde, met een mogelijke terugkeer naar Tasmanië in de nabije toekomst.

Eenmaal op Flinders Island werden ze echter aan hun lot overgelaten. Van de 300 Tasmaniërs die op het eiland arriveerden, stierven er 250 in de 14 jaar erna door slechte leefomstandigheden. In 1847 vertrokken de laatste 47 volbloed-Tasmaniërs naar hun laatste nederzetting in Oyster Cove. Rond deze tijd zagen de Europeanen hen niet langer als bedreiging. De Tasmaniërs vertoonden zich nog geregeld op officiële bijeenkomsten. In 1859 was hun aantal teruggebracht tot ongeveer een dozijn. In 1876 stierf de laatste volbloed-Tasmaan, een vrouw genaamd Truganini. De stoffelijke overschotten van de Tasmaniërs uit Oyster Cove werden respectloos behandeld gedurende de jaren 60 van de 19e eeuw. Veel musea claimden de botten voor hun collecties ondanks het geloof van de Tasmaniërs dat de ziel van een mens alleen kan rusten als zijn lichaam in zijn thuisland begraven is. Het skelet van Truganini lag tot 1947 ook in een museum. Op 13 augustus 1997 uitte de Tasmaanse regering officieel spijt over de wandaden tegen de Tasmaniërs. In 2006 was Tasmanië de eerste staat van Australië waarin de overheid een financiële compensatie gaf aan de gestolen generaties. Momenteel zijn veel mensen bezig met pogingen de laatste resten van de cultuur van de Tasmaniërs te bewaren.

Nakomelingen van de Tasmaniërs

Officieel zijn de Tasmaniërs vandaag de dag uitgestorven daar er geen volbloed-Tasmaniërs meer in leven zijn. Er zijn echter wel veel nakomelingen van de originele Tasmaniërs. Verder is veel van de oude cultuur en taal van de Tasmaniërs verdwenen. Momenteel zijn er ongeveer 150.000 mensen die rechtstreeks afstammen van de originele Tasmaniërs. Sinds de jaren zeventig van de 20e eeuw zijn er campagnes opgezet om deze mensen te laten erkennen als Tasmaniërs, en dus de inheemse bevolking van Tasmanië. Een bekende groep van deze nakomelingen is de 'Lia-Pootah'. Sinds de jaren zeventig van de 20e eeuw wordt echter geprobeerd deze cultuur weer nieuw leven in te blazen.

Leefgewoonten van de Tasmaniërs (Palawa's)

De Palawa's leefden in zeventig tot vijfentachtig groepjes van tussen de dertig en tachtig leden. Iedere groep had een territorium van tussen de vijf- en achthonderd vierkante kilometer. De Tasmaniërs vormden negen grotere sociale eenheden of stammen, met een gemeenschappelijke taal en cultuur. Over hun religieuze praktijken geloofsvoorstellingen is nauwelijks iets bekend. Het is wel bekend dat de Palawa's 3500 jaar geleden om onbekende redenen stopten met het eten van vis. Sindsdien aten zij vooral schelp- en schaaldieren en pinguïns.

Wilt u meer regionale informatie hebben over Tasmanië, ga dan naar:

Midden van Tasmanie

Hobart

Noordkust

Oostkust

Westkust

Hoogtepunten van Tasmanië

Onderstaand vindt u een overzicht van diverse hoogtepunten van Tasmanië.


Natuur

Hoewel het eiland de kleinste deelstaat is, heeft het de meeste natuurparken van Australië. Er zijn 19 nationaal park en meer dan 476 natuurreservaten, met een totaal beschermd oppervlak van 40% van de totale landopper-vlakte. De ongerepte wildernis is dus nooit ver weg. Veel van deze parken zijn opgenomen in de World Heritage-lijst van UNESCO. Van de ruwe bergtoppen en dichte regenwouden van Cradle Mountain in het noorden tot het afgelegen zuidelijke uiteinde van het eiland. Het is allemaal onderdeel van de Tasmaanse wildernis. En de natuur is goed toegankelijk gemaakt. Klim over het Hazard Ranges en bewonder de adembenemende Wineglass Bay in Freycinet NP. Bekijk je eigen gezicht in het water van Dove Lake en volg de Overland Track in Cradle Mountain- Lake St Clair NP. Maak een bushwalk door het regenwoud van Gondwanan en ontdek de 18e eeuwse Franse tuin in Recherche Bay in South West NP. Bewonder Russell Falls, de omhoogrijzende moerasgombomen en de skipistes in Mount Field NP. Maak een boottocht over de muisstille Gordon River en ga wildwatervaren op de Franklin in Franklin-Gordon Wild Rivers NP. Wat u ook doet en waar u ook bent, het is volop genieten in de pure natuur Tasmanië.

Tasmaanse duivel

De Tasmaanse duivel is een zeer vraatzuchtig vleesetend buideldier, dat enkel op het eiland Tasmanië voorkomt. De Tasmaanse duivel kwam vroeger ook voor in Australië maar is daar circa 3000 jaar geleden al uitgestorven. De Tasmaanse duivel is ongeveer 60 cm lang, exclusief een 30 cm lange staart. Het dier heeft een grote kop, een bek met krachtige kaken en het heeft zwakke achterpoten. Het dier heeft een duidelijk zwartachtig bont met witte flarden op de keel, aan beide kanten van de buik en op het achterdeel. De Tasmaanse duivel heeft een woeste uitstraling en staat bekend om zijn intolerante karakter. Het dier is zeer sterk voor zijn grootte en het jaagt op dieren die groter zijn dan het dier zelf, zoals kleine kangoeroes, knaagdieren, hagedissen en andere kleine dieren. Het leeft in holen in rotsachtige gebieden.

Tasmaanse duivels werpen zo'n 40 jongen per keer, in hun buidel is er echter maar plaats voor 4 dieren, waardoor de rest afsterft. Tot 1941 (toen de soort beschermd werd) werd op de Tas-maanse duivel gejaagd wegens zijn gevaar voor huisdieren en gevogelte. Toch zijn er op afgelegen gebieden van Tasmanië nog grote aantallen aanwezig. Sinds eind 20e eeuw neemt het aantal Tasmaanse duivels zienderogen af. De populatie van de Tasmaanse duivel daalt niet alleen door de jacht maar ook - en vooral - doordat het dier te kampen heeft met een besmettelijke vorm van kanker. Door deze ziekte ontwikkelt zich een tumor op de snuit van het dier waardoor de dieren niet meer kunnen jagen of eten. Een besmet dier sterft binnen 5 à 6 maanden. Maar liefst tachtig procent van de Tasmaanse duivels overlijdt aan kanker en een behandeling ontbreekt. Sinds de uitbraak van de tumorziekte in de jaren negentig is de Tasmaanse duivelbevolking gehalveerd. In 2005 leefden er naar schatting nog 75.000 Tasmaanse duivels op het eiland, naar verwachting is dat aantal momenteel nog verder verminderd.

Uit recent onderzoek blijkt dat de Tasmaanse duivels de tumorcellen aan elkaar doorgeven als ze elkaar bijten tijdens gevechten en tijdens de voortplantingsperiode. De beperkte genetische variatie (mogelijk samenhangend met eerdere episodes van bijna-uitsterven zoals door de intensieve vervolging van het dier zo'n driehonderd jaar geleden) resulteert in een uiterst beperkte resistentie tegen de tumoren: normaal worden tumorcellen die worden overgedragen tussen twee verschillende dieren, zelfs van dezelfde soort, onmiddellijk afgestoten, maar de Tasmaanse duivels zijn genetisch zo sterk aan elkaar gelijk dat getransplanteerde cellen niet door het immuunsysteem van de ontvanger worden opgemerkt en gewoon doorgroeien. De dieren gaan zich op steeds jongere leeftijd voort-planten. Volgens Australische onderzoekers is dit het eerste geval ooit waarbij een zoogdier ten gevolge van een ziekte zijn voortplantingsleeftijd heeft verlaagd. Alleen bij vissen die worden overbevist is dit verschijnsel al eerder beschreven. In het noord-westen van het eiland zijn er dieren aangetroffen die wel antistoffen tegen de tumoren ontwikkelen, waardoor de overleving van de soort toch tot de mogelijkheden behoort.

In 2010 werd bekendgemaakt dat een aantal Tasmaanse duivels, opgegroeid in gevangenschap, zal worden uitgezet op een Australisch eiland. Deze dieren zouden daar een nieuwe populatie moeten gaan vormen. Omdat de besmette dieren op een ander eiland leven, hopen dierenbeschermers dat de soort zo kan overleven.

Gevlekte Buidelmarter

Een ander roofbuideldierdier dat hoofdzakelijk op Tasmanië wordt aangetroffen, is de gevlekte buidelmarter, een buidelmarter van gemiddeld 35 cm lengte met een wit gevlekte, lichtbruine kleur.

Tasmaanse tijger

Tot begin jaren 30 van de 20e eeuw was Tasmanië ook het enige gebied waar de Tasmaanse tijger (of buidelwolf) zich nog ophield. Maar het laatste exemplaar van dit eveneens tot de roofbuideldieren behorende buideldier stierf in 1936 in de dierentuin van Hobart.

Tasmaanse doornsnavel

De Tasmaanse doornsnavel is een vogel, dat alleen te vinden is op Tasmanië en op de kleinere eilanden in de Straat Bass. In deze gebieden komt hij geregeld voor, vooral in koude en natte regio's. Zijn natuurlijke habitat is voornamelijk regenwoud of stukken nat bos, maar de vogel wordt ook aangetroffen in scrubland. Het is een kleine vogel (ongeveer 10 centimeter) met een bruingetint verenkleed. Tussen de mannetjes en vrouwtjes is in het uiterlijk geen duidelijk verschil te onderscheiden. De Tasmaanse doornsnavel voedt zich voornamelijk met kleine insecten, die hij op de grond en vlak daarboven vindt.

Andere Tasmaanse dieren

Tasmanië herbergt nog een aantal andere dieren die nergens anders (meer) voorkomen. De Pseudomys higginsi is een ongeveer 13 cm groot knaagdier dat vooral in de hoger gelegen bossen leeft. De roodbuikpademelon is een bruinachtige kangoeroe van zo'n 60 cm hoogte die alleen nog op Tasmanië rondspringt. De Tasmaanse borstelstaartkangoeroerat is een ruim 30 cm lange, bruingrijze kangoeroerat die slechts Tasmanië nog als leefgebied heeft en zich 's nachts en op de grond voortbeweegt.

Vogelbekdier

Vogelbekdieren komen voor in het oosten van Australië en in Tasmanië. Aan de oostkust zijn ze echter moeilijk te zien en op Tasmanië worden ze veel vaker 'gespot'. Het vogelbekdier is een opmerkelijk zoogdier, omdat het een opvallend aantal kenmerken deelt met vogels en reptielen. Het is bijvoorbeeld een van de weinige zoogdieren die eieren leggen. Toch is het vogelbekdier niet verwant aan vogels. Het vogelbekdier wordt tot de zoogdieren gerekend, omdat de dieren hun jongen voeden met melk uit gespecialiseerde melkklieren. De kenmerken van het vogelbekdier herinneren eraan hoe zoogdieren (en vogels) geleidelijk zijn geëvolueerd uit reptielen.

Vogelbekdieren komen voor in het oosten van Australië en zijn echte waterbewoners. Ze bewonen vooral rivieren en meren, maar komen ook wel in ondiepe gedeelten in zee voor. Hun lichaam is helemaal afgestemd op leven in het water, hoewel ze zich ook op het land kunnen voortbewegen. Op het land lopen ze enigszins wijdbeens en waggelend. Vogelbekdieren leven solitair en zijn territoriaal. Ze graven holen in oevers waarin ze zich overdag schuilhouden. De holen bevinden zich vooral boven de waterspiegel. Ze foerageren vooral 's nachts. Ze zijn ongeveer vijftig tot zestig centimeter lang (de staart meegerekend) en kunnen ongeveer zeventien jaar oud worden. Het vogelbekdier is een van de weinige diersoorten die een zomerslaap houden. De voorste poten van een vogelbekdier dienen als peddels, de achterste poten als stuur. De dikke staart kan fungeren als een soort roer, maar er wordt ook vet in opgeslagen. Tussen de tenen zitten zwemvliezen. Deze vliezen kan het vogelbekdier onder zijn poten wegvouwen, zodat er klauwen vrijkomen en het graven kan. De korte fluwelige vacht lijkt op die van een mol en is waterdicht.

Vogelbekdieren leven van vis, wormen, weekdieren en garnalen. Hun eendachtige snavel is in tegenstelling tot bij vogels, niet hard, maar zacht en flexibel en wordt gebruikt om in modder te wroeten op zoek naar voedsel. De snavel is bedekt met huid. Deze huid is nog wel eens beschadigd doordat ze zichzelf hebben gestoten of gesneden aan scherpe objecten onder water. In de snavel zitten kleine zintuigen die gevoelig zijn voor elektrische signalen die prooidieren afgeven. Bij het foerageren onder water vertrouwt het vogelbekdier geheel op zijn snavel. De oren en ogen worden afgesloten. Een jong vogelbekdier heeft tanden. Later gaan de tanden verloren en worden ze vervangen door rijen horizontaal geplaatste hoornachtige ribbels. De voorste ribbels zijn scherp en snijden het voedsel, de achterste ribbels zijn stomper en vervullen de functie van kiezen.

Het Australische vogelbekdier graaft bij de rivieroever een gecompliceerd broedhol. Dit broedhol kan wel 30 meter lang zijn. Het vrouwtje legt hier haar eieren in. Wanneer de eieren uitgekomen zijn verzorgt de moeder de jongeren in het hol. Telkens wanneer het vogelbekdier het hol verlaat zorgt ze ervoor dat de ingang van de tunnel afgesloten is met modder.

Het vrouwelijke vogelbekdier legt 2 tot 3 eieren. Deze zijn niet hard en breekbaar maar leerachtig, zoals bij reptielen. Het wijfje legt haar eieren in een hol en bebroedt ze ongeveer tien dagen, door zich eromheen te krullen. Tijdens het broeden verlaat ze het hol vrijwel niet. Wanneer de jongen geboren worden zijn ze nog blind en hebben nog geen vacht. Ze zijn op dat moment ongeveer vijfentwintig millimeter groot. Vogelbekdieren hebben geen tepels. De melk vloeit bij het wijfje uit de talgklieren van de haren die in melkvelden aangelegd worden op haar borst. De melk lekt langs de haren en de jongen likken het op. Na vier maanden verlaten de jongen het hol en kunnen ze zelfstandig eten. Mannelijke vogelbekdieren hebben aan beide achterpoten sporen waarmee ze gif kunnen injecteren. Meestal wordt dit gif ingezet om tijdens de paartijd concurrerende manne-tjes te bestrijden, maar het dier zet dit wapen ook in tegen vijanden. Het gif bevat meer dan 80 toxines.[3] Het gif is niet direct dodelijk, maar kan bij mensen extreme en chro-nische pijn veroorzaken. Vogelbekdieren zijn geen agres-sieve dieren, maar een mannetje dat wordt opgepakt en zich bedreigd voelt zal niet aarzelen om zijn belager te prikken.

Het lichaam van het vogelbekdier is opmerkelijk opgebouwd, hij heeft de snavel van een eend, lijf van een mol en staart van een bever. De lichaamstemperatuur bij de vogelbekdieren schommelt tussen de 25 ̊C en de 35 ̊C, maar meestal is de lichaamstemperatuur ongeveer 32 ̊C, wat opmerkelijk laag is voor een zoogdier. Door zijn dikke vacht en lage lichaamstemperatuur kan hij makkelijk oververhit raken.

Typische kenmerken van het vogelbekdier:

  • Gewicht: mannetje: 1,2 - 2,6 kg, vrouwtje: 0,7 - 1,6 kg
  • Lengte: mannetje: 50 cm, vrouwtje: 43 cm
  • Leeftijd: tot 16 jaar, gemiddeld mannetje: 4-5 jaar, vrouwtje: 6-8 jaar
  • Kleur: diep bruin met een goudkleurige buik

Reizen naar Australië

Wij hebben voor u de volgende reizen naar Australië geselecteerd:


Australië Flydrive - geniet in uw eigen tempo
27-daagse rondreis Australië inclusief vlucht met Qantas Airways, 2 hotelovernachtingen en 22 dagen huurauto
Geniet in uw eigen tempo! Australië is zeer geschikt om op eigen gelegenheid te bereizen, bijvoorbeeld per huurauto. Met deze flydrive kunt u zelf uw route bepalen, alleen het hotel bij aankomst en vertrek zijn voor u gereserveerd.
Al vanaf € 1860,- per persoon
Australië Flycamper reis - Vrijheid ten top!
27-daagse rondreis Australië! Deze camper reis is inclusief vlucht met Qantas Airways, 2 hotelovernachtingen en 22 dagen camperhuur
Deze camper reis biedt u maximale vrijheid! Australië is zeer geschikt om op eigen gelegenheid per camper reizen. U kunt op campings midden in de natuur overnachten, vaak zelfs in de Nationale Parken. Kiest u voor de oostkust kunt u bijvoorbeeld ook een camping bij het strand zoeken. Het ultieme gevoel van vrijheid is ook dat u kunt lunchen op de meest bijzondere plekken met uw eigen boterham. Met deze flycamper reis kunt u zelf uw route bepalen, alleen het hotel bij aankomst en vertrek zijn voor u gereserveerd.
Al vanaf € 1990,- per persoon
Australië en het grandioze Zuidoosten + Bali
28-daagse rondreis Australië inclusief vlucht met Singapore Airlines
Een heerlijke reis om te ontsnappen aan de Nederlandse winter. U vliegt naar Adelaide en haalt daar een huurauto op waarmee u in 16 dagen door het grandioze Zuidoosten naar Sydney rijdt. De route kunt u zelf bepalen of vooraf door ons laten vastleggen. Na een aantal dagen genieten in Sydney vliegt u naar Bali waar u de reis afsluit met een aantal relaxdagen aan het strand.
Al vanaf € 2520,- per persoon
Australië reis - Sydney, Outback & Reef
27-daagse rondreis Australië inclusief vlucht met Emirates, verblijf Sydney, Red Centre en autohuur
Bij deze afwisselende reis maakt u kennis met de contrasten van het Australische landschap. U bezoekt de Metropool Sydney, de uitgestrekte woeste Outback en de gevarieerde groene en tropische oostkust van Cairns tot aan Brisbane. In de Outback maakt u in een kleine groep (max. 16 personen) een comfortabele kampeersafari. U bezoekt Ayers Rock, de Olgas en Kings Canyon. Langs de oostkust heeft u de keuze uit een huurauto of camper waarbij u zelf uw route en reistempo bepaalt.
Al vanaf € 3085,- per persoon
Verlaten Westkust - 29 dagen
29 daagse Australië vakantie inclusief vlucht met Singapore Airlines, hotelovernachtingen en autohuur.
De westkust met haar overwegend onbekende nationale parken biedt een interessante variatie aan landschappen en een indrukwekkende flora en fauna. Ontdek het authentieke Australië!
Al vanaf € 4125,- per persoon
Australië Flydrive - East Coast Discovery
27 dagen inclusief vlucht met Cathay Pacific, 24 hotelovernachtingen en 22 dagen huurauto
Een goede voorbereiding op uw reis naar Australië is het halve werk. Dit temeer aangezien veel reizigers in een beperkte tijd alle belangrijke bezienswaardigheden van Australië willen zien. Er is vaak tijd te kort om alles te zien. Gelukkig kunnen we u een eind op weg helpen. Met deze autorondreis hoeft u geen kostbare tijd te voordoen aan hotels zoeken en u bent ervan verzekerd dat u steeds overnacht in perfecte accommodaties. De reis is ook in omgekeerde volgorde mogelijk.
Al vanaf € 4440,- per persoon
Rondreis Australië en Fiji
29 dagen inclusief vlucht vanaf Amsterdam met Cathay Pacific en Fiji Airways
Tropisch Cairns en het Great Barrière Rif, de Outback van Australië, kosmopolitisch Sydney en één van de 333 eilanden van Fiji. U treft het allemaal in deze 29 daagse reis. Laat u verassen door de contrasten van Australië en de vriendelijke bewoners van Fiji.
Al vanaf € 4450,- per persoon
Melanesia Explorer - Sydney, Vanuatu en Fiji
23 dagen Sydney, Vanuatu en Fiji inclusief vlucht met Cathay Pacific, 19 hotelovernachtingen, transfers en excursies.
Een droomcombinatie van de metropool Sydney en 2 zeer uiteenlopende Zuidzee bestemmingen. Ontdek de onbekende cultuur, rituelen en gebruiken van Vanuatu en maak kennis met de eilanden Efate, Tanna en Santo. Reis door naar Fiji en verken het hoofdeiland in eigen tempo. Fiji, waar de bevolking een vrolijkheid en liefde voor het leven heeft die je bijna nergens anders in de wereld aantreft. Islandhoppen in de Stille Zuidzee, laat u betoveren!
Al vanaf € 4935,- per persoon
Wonderen van Papoea-Nieuw-Guinea en Australië
35 dagen inclusief vlucht vanaf Amsterdam
Afgezonderde volksstammen, ongerepte jungle, paradijselijke privé-eilandjes – op Papoea-Nieuw-Guinea wachten talloze geheimen op ontdekkers. Met deze individuele reis met verblijf in de beste ecolodges en vervoer per privéjet bent u daar straks één van. De overstap naar Australië is snel gemaakt, Cairns in de top van tropisch Noord-Queensland, ligt slechts op 1 uur en 25 minuten vliegen van Port Moresby. Een ongekend avontuur vol wonderen wacht op u.
Al vanaf € 7915,- per persoon
Wereldreis via Zuid-Amerika en Tahiti 22 dgn
22 dagen wereldreis met Peru, Paaseiland, Tahiti, Australië en Hong Kong
Een wereldreis is nog steeds iets bijzonders. Maak kennis met fascinerende metropolen als Sydney en Hong Kong, indrukwekkende Inca ruïnes zoals Machu Picchu en het mythische Paaseiland. Ontspan ondertussen een paar dagen in Tahiti, het paradijs van de Stille Zuidzee. Een unieke combinatie. Keuze uit twee hotelcategorieën: 3 * hotels (Standard (=STD)) of 4 * hotels (Superior (=SUP)).
Al vanaf € 8500,- per persoon

Hotels en Resorts in Tasmanië

Een selectie van de hotels en resorts in Tasmanië:

Er zijn geen hotels gevonden.


Vervoer in Australië

Voor informatie over vervoer in Australië verwijzen wij u graag door naar onze uitgebreide Australië-pagina.

Terug naar boven